postheadericon مثل یاس و مثل آینه

سپید ، مثل یاس ، مثل آینه ، و ماه
و مثل چشمک ستاره در شب سیاه
گذشت از مدار خواب‌های خاک سرد
فرشته ؛
          چرخ خورد ،
                           چرخ خورد ،
                                            دور ماه
ز چشمه زلال آسمان ، وضو گرفت
و کرد آسمان به چشم عاشقش نگاه
ز کهکشان نقره ای ، فرشته و شهاب
از آسمان به خاک سرد می کشید راه
به خاک سرد ، نه !
                        به خانه ای که سبز بود
به خانه ، نه !
                   به قصر با صفای پادشاه
فرشته هفت بار چرخ خورد دور قصر
نشست ،
گفت با تمام اشتیاق :
                              ـ آه !
شکفت غنچه ای که از بهشت آمده
 سپید ،
مثل یاس ،
                مثل آینه ،
                              و ،
                                   ماه …
 

فاطمه ناظری، کارشناس ادبی کانون کرمانشاه

یک دیدگاه براي " مثل یاس و مثل آینه "

دیدگاهی بنویسید